Ιανουάριος 17, 2016

Κιρσοί κάτω άκρων

Kιρσοί είναι οι παθολογικά διατεταμένες φλέβες που διαγράφονται ανάγλυφα στα πόδια. Αναφέρονται συχνά, αν και εσφαλμένα, από τους ασθενείς και ως «φλεβίτες» ή «φλεβίτιδα». Αποτελούν αρκετά συχνό πρόβλημα, ιδιαίτερα στις γυναίκες, αφού υπολογίζεται ότι περίπου 1 στους 4 ενηλίκους θα εμφανίσει κιρσούς ενώ στις ηλικίες άνω των 50 το ποσοστό φτάνει το 50%!

Οφείλονται σε κακή λειτουργία των βαλβίδων που υπάρχουν στις φλέβες, οι οποίες φυσιολογικά επιτρέπουν τη ροή του αίματος μόνο προς μία κατεύθυνση, προς την καρδιά. Όταν όμως αυτές οι βαλβίδες χαλάσουν, το αίμα παλινδρομεί, γυρνάει δηλαδή προς τα κάτω, λιμνάζει στα πόδια, οι φλέβες φουσκώνουν και τελικά “ξεχειλώνουν” και δημιουργούνται οι κιρσοί. Αν και η ακριβής αιτία αυτής της δυσλειτουργίας δεν έχει αποσαφηνιστεί, σημαντικό ρόλο φαίνεται οτι παίζει η κληρονομικότητα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που εμφανίζονται από νεαρή ηλικία. Άλλοι παράγοντες που προδιαθέτουν στην εμφάνιση και εξέλιξη τους είναι η ακινησία, είτε αφορά πολύωρη ορθοστασία είτε καθιστική ζωή, η ζέστη, η παχυσαρκία και ειδικά στις γυναίκες η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση και γενικά οι ορμονικές μεταβολές. Το κάπνισμα αν και δεν φαίνεται να παίζει ρόλο στην δημιουργία των κιρσών, αποτελεί προδιαθεσικό παράγοντα για εμφάνιση θρομβώσεων σε ασθενείς που έχουν ήδη πρόβλημα.

Ο συνηθέστερος λόγος που ένας ασθενης με κιρσούς θα απευθυνθεί στον αγγειοχειρουργό είναι ο αισθητικός. Εκτός όμως από αισθητικό πρόβλημα, οι κιρσοί συνήθως συνοδεύονται και από συμπτώματα, με κυριότερα το οίδημα, το αίσθημα βάρους, το κάψιμο, τη φαγούρα και τις νυχτερινές κράμπες. Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα είναι ότι ανάλογα με την έκταση και τη διάρκεια του προβλήματος, μπορούν να εμφανίσουν επιπλοκές, όπως θρόμβωση, αιμορραγία και δερματικές βλάβες που μπορεί να εξελιχθούν σε άτονα έλκη, επιπλοκές οι οποίες αφενός επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς και αφετέρου, σε προχωρημένες περιπτώσεις να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του.

Η διάγνωση στηρίζεται στην ενδελεχή κλινική εξέταση, για την ακριβέστερη όμως εικόνα και επισήμανση των ιδιαιτεροτήτων κάθε ασθενή, ιδιαίτερα προεγχειρητικά, είναι αναγκαία η διενέργεια έγχρωμης υπερηχητικής αγγειογραφίας, το γνωστό σε όλους μας triplex, το οποίο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης Αγγειολογίας. Με τη βοήθεια του triplex αποσαφηνίζεται η ακριβής προέλευση και έκταση του προβλήματος, εντοπίζονται τυχόν επιπλεόν παθολογικές καταστάσεις που δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθούν κλινικά και το κυριότερο, καθορίζεται ο χρόνος και ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης.

Η θεραπεία σε αρχικό στάδιο, όταν ο κίνδυνος επιπλοκών είναι μικρός και τα συμπτώματα δεν επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, μπορεί να είναι συντηρητική και βασίζεται κυρίως στη χρήση ελαστικής κάλτσας διαβαθμισμένης συμπίεσης. Η οριστική και ριζική λύση όμως είναι η χειρουργική, ειδικά σε περιπτώσεις όπου ήδη έχουν εμφανιστεί επιπλοκές.